Shinobi: Art of Vengeance - İnceleme

Lizardcube tarafından geliştirilen ve Sega tarafından 29 Ağustos 2025 tarihinde PC, PS4, PS5, Nintendo Switch, Xbox One ve Xbox Series X/S için yayımlanan side scroller medroidvania ve hack and slash oyunu Shinobi: Art of Vengeance, 2 boyutlu bir platform aksiyon macera oyunu olarak piyasaya sürüldü.

Serinin ilk oyunu, video oyunlarının bugünlere gelmesinde büyük emeği olan Sega tarafından, Sega System 16’ya yayınlanıp arcade salonlarının vazgeçilmezlerinden birisi olmuştur.

Devam oyunlarında ise ağırlıklı olarak Sega Genesis, Playstation 2 ve PC platformu tercih edilmiştir, serinin toplam 13 oyunu vardır, son oyunu ise bugün kaleme almakta olduğum SHİNOBİ: Art of Vengeance isimli yeni oyunlarıdır.

Ek olarak; Serinin yaratıcısı olan Sega’nın bilindik maskotlarından biri, hatta ilk maskotları olan ve Mario’ya benzetildiği için oyun dünyasından epey bir süre uzak kalan Alex Kidd isimli karakterinde bir adet Shinobi parodisi yapan oyunu vardır.

İntikam hikayesi

Köyü Ene Corps ve onların şeytani Lord Ruse tarafından yakılıp yıkılan Joe Musashi’nin intikamını almak adına uzun bir yolculuğa çıktığını anlatan bu hikâyede, üzüntü, öfke ve merhamet üçgeninde dönüp dolaşıp kendi yolumuzu çizerek, Lord Ruse ve acımasız savaşçılarından intikamımızı almaya çalışıyoruz.

Her bölümün kendi boss savaşı, ilerledikçe kazanılan yeni yetenekler ve saldırılar sayesinde Shinobi’nin intikamını, oyunun adına yakışırcasına adeta sanat icra eder gibi icra ediyoruz.

Nostaljik anlatım

SHİNOBİ: Art of Vengeance, bize hikâyesini çizgi roman tarzı grafikleriyle sunarak slayt üzerinden gerçekleşen bir hikâye anlatımına sahip ve ara sahneler yine bu şekilde, diyalog bazlı tercih edilmiş, nostaljik ama alışılmış bir tercih olduğu için herhangi bir zorluk yaşamazsınız zira bu oyunun asıl görsel şöleni ara sahnelerde değil savaş arenasında yaşanmakta olduğundan, gözünüze çok eğreti gelmeyecektir.

Yine de böyle güzel grafiklere sahip bir oyundan çok daha canlı bir anlatım tercihi beklerdim, olmaması benim açımdan biraz üzücü oldu diyebilirim.

Oynanış tıpkı o eski günlerdeki gibi

İlk çıkan Shinobi oyunundan bu zamana kadar gelen bütün oyunlardaki başlangıç mekanikleri aynen olduğu gibi korunup, 2025 oyun dünyasına göre kaliteli bir şekilde cilalanarak bizlere sunulmuş.

Temelinde hafif yakın saldırı, ağır yakın saldırı, kunai fırlatma, zıplama, havada süzülme, kaçma, özel saldırı gibi standart bir kontrol şemasına sahip. Hem kol hem klavyeden çok rahat ve çok akıcı şekilde oynanabiliyor.

Sizin özelliklerinize eş değer düşmanlarla karşılaşıyorsunuz, özel ordu elemanları, kunai fırlatan ninjalar, yıldırım çağıran, ateş üfleyen şamanlar ve daha niceleriyle oyun adeta tüm yeteneklerinizi sınıyor, giriş bölümünde her düşmanı görüyor, her birine ayrı bir saldırı tekniği buluyor, oyunun ilerleyen kısımlarında ise niceleriyle karşılaşıp sayısız teknik üretiyorsunuz.

Skill ağacı sayesinde Joe’ya yeni özellikler katabiliyorsunuz, diz darbelerinden tutun havada çift vuruşlara kadar, öte yandan ninpolar, oyunun temposunu arttıran yegâne bir etken olarak karşımıza çıkıyor. İlk başta yalnızca ateş ninposu ile başladığınız oyunda bölümleri ilerlettikçe farklı özellikli ninpoları karakterinize kazandırıyorsunuz.

Shinobi havasına yakışır şekildeki akıcılıklarla düşmanlarınızı bertaraf edip bir sonraki aşamaya ilerlediğiniz, klasik bir “Sağ tarafa doğru koş, gerisi hallolur” oyunu olmuş diyebilirim.

Parkur mekanikleri film tadında

Parkur mekaniklerini gayet yeterli buldum, zıplamak, duvardan duvara atlamak, ipten ipe geçmek, ateşlerin üzerinden süzülmek, tüm bunları yaparken ki animasyonların akıcılığı da eklendiği vakit gerçekten kaliteli bir görsel şölen bizlere sunuluyor. Özellikle süzülmek ve kutularla ateşin üzerinden atlarken oldukça havalı gözüküyorsunuz.

Bölüm tasarımları ve platform unsuru

Platform kısımlarında ise genellikle kolu çekme üzerine kurulmuş birtakım mini bulmacalar söz konusu, soldan sağa geçişte karşımıza çıkan engellerden bazıları da onlar oluyor, oldukça basit, birkaç dakikanızı alacak derinlikte. Pek bir olayları yok, yalnızca oyunun süresini uzatmaya yarıyorlar, sığ ve bir o kadar sık olduklarını söyleyebilirim. Bizi asıl olaya giderken ki yolda azıcıkta olsa oyalıyorlar denebilir.

Asıl olaylar demişken, asıl olaylar tamamen düşmanlarda gizli, bölüm içine bir yığın düşman ve minimum 6-7 kayıt noktası bırakılmış, nereden neyin çıkacağını kestirmediğimiz içinse bu kayıt noktaları bile zaman zaman yetersiz kalabiliyor, zira bir defa öldüğünüzde eğer herhangi bir kayıt noktasından geçmediyseniz doğrudan bölümün ta en başına atılıyor, tekrardan başlıyorsunuz.

Bu sayede oldukça hızlı ve ezbere bir oynayış ile bölümün sonuna, olabildiğince az hasar alarak ilerlemeye çalışıyorsunuz.

Düşman yapay zekâsı

Standart düşman tiplerinin bölüm içerisinde düzinelerce gelmedikleri halinde öyle ciddi bir sorun oluşturduklarını söyleyemem, az önce de bahsettiğim gibi bölüm içindeki ufak tefek engellerden ibaret kalmışlar ve yapay zekaları çok sığ, biraz size doğru gelip bir iki indirdikten sonra hemen ölüp yerlerini bir sonraki düşmana bırakıyorlar, böyle bir oyunda biraz daha başa baş mücadele edebileceğim bir düşman beklerdim ki o kısımları iri ninjalar, mini bosslar ve şamanlar ile karşıladıklarını söyleyebilirim, özellikle şamanlar yer yer hayli sağlam tehdit oluşturabiliyorlar.

Onun dışında kunai fırlatan düz tabanca ile bizi indirmeye çalışan ordu mensupları, bu dediğim sığlık kesinlikle onları kapsıyor, biraz daha tehditkâr olabilselermiş çok daha iyi olabilirmiş.

Boss savaşları

Birkaç hareket şeması ve vur kaç tekniği ile alt edilebilen, oyunun genel zorluğunun biraz üzerinde olduğu için ara sıra saç baş yolduran zorluğa sahip boss savaşları mevcut. Oyunun ilk bossu olan Kozaru’da bile dikkatsiz davranışlarımdan ötürü bir iki defa öldüm, bunun oyunu tamamına etki etmeyeceğini düşünmüştüm lakin diğer bossları da deneyim edince fikrim değişti.

Bölümler ilerledikçe ve farklı bosslar işin içine girdikçe, karakterimizin daha dikkatli olması ve saldırılardan doğru zamanda kaçması gerekirken, bossların hareket şemalarını oldukça iyi ezberlemeleri gerekiyor.

Grafikler adeta film izliyormuş gibi

Oyunun kesinlikle en güçlü yanı grafikleri, açık konuşmak gerekirse sanat tasarımı, mekân tasarımlarından tutun ışıklandırmalara kadar öyle göz alıcı görünüyor ki oynarken zaman zaman durup etrafı incelemek istiyorsunuz, özellikle karakterimizin özel yeteneklerini kullandığı kısımlar ile oyunun görselliği adeta şaha kalkan bir at misali bize doğru gelip ağzımızı açık bırakıyor.

Duyurulduğu günden beri en güçlü yönlerinden birisinin görselliği olduğunu düşünmüştüm lakin oynadıktan sonra bu konudaki fikrim kesinleşti.

Bu oyunun görselliği gerçekten muazzam kalitede.

Çizenin kodlayanın eline sağlık diyelim.

Müzik ve ses tasarımı

Müzikler konusunda oyunun hem geçmiş hem günümüzün tonlarını iyi yakalayacak besteler tercih ettiğini söyleyebiliriz, özellikle o yılların havasını yaratma konusunda çok başarılı olduğunu düşünüyorum. Öte yandan sesler bakımından da oyunun hayli başarılı olduğu su götürmez bir gerçek, yaptığınız her vuruşun, attığınız her adımın etkisini hissedebiliyorsunuz.

Shinobi serisinin akıbeti

Günümüzde nostaljik unsurlara verilen değeri neredeyse her sene yapılan remake oyunlara bakarak da anlayabiliriz, SHİNOBİ: Art of Vengeance ile bir nabız yoklayan Sega, beklediği geri dönüşleri almasının da etkisiyle, ilerleyen yıllarda Joe Musashi’yi ve nice öğrencilerini bizlerin karşısına çıkartmaya devam edecektir.

Kendisini o ikonik serinin yanına hiç şüphesiz yazarak bu yılın beklenmeyen sürprizlerinden birisi olduğunu söyleyebiliriz, savaş mekaniklerinin oturaklılığı, dünyasının görselliği, Joe Musashi’nin asaleti ve yolculuğunun nefes kesiciliği ile SHİNOBİ: Art of Vengeance, çok sağlam bir oyun olarak adını 2025 senesine rahatlıkla yazdıran kaliteli bir oyun.

Olumlu yanları

• Savaş mekanikleri.
• Kaliteli parkur animasyonları.
• Boss savaşları.
• Ninpolar.
• Hikâyesi.
• Sanat tasarımı ve grafikleri.

Olumsuz yanları

• Zayıf düşman tipleri.
• Basit platformlar.
• Slayt tabanlı hikâye anlatımı.