İçindekiler
Denshattack! - İnceleme
Uncdercoders tarafından geliştirilen Fireshine Games tarafından 15 Temmuz 2026 tarihinde çıkan Denshattack, rengarenk bir japon distopyasında geçen, yüksek hızlı tempolu ve raylı bir tren aksiyon oyunu olarak karşımıza çıkıyor.
Oyunun hikâyesi ile açılış yapmamız gerekirse…
Hikâye
Yaşanan iklim felaketinin ardından çöken Japonya altyapısı, ülkeye kaynaklar konusunda büyük bir bölünme yaşatmıştır. Halkın bu yeni düzenden etkilenmeyen ve maddi gücü yerinde olan kesimi “Miraido” adlı karanlık bir mega şirketin kontrol ettiği korunaklı, kubbeli şehirlerde konfor içinde yaşamakta, kalanlar ise berbat altyapıda öyle ya da böyle hayatta kalmaya çalışmaktadır.
Şirket ise bu şehirler arasında ulaşımı sağlayan yüksek hızlı tren sistemi ile hareket konusundaki ulaşım haklarını ve özgürlüğünü tamamen elinde tutarak bu alanda bir tekel oluşturmuştur.
Ana karakterimiz ise oldukça renkli bir kişilik. Kubbe dışında yaşayan ve treniyle ramen dağıtarak yeni düzende hayatta kalmaya çalışan Emi Araki. Emi kendi halinde teslimatlarını yaptığı sırada bağımsız fotoğrafçılık ve fanzin yazarlığı yapan Fernando Tamashiro ile tanışınca dünyası tıpkı Fernando’nun saçları gibi renkleniyor.
Fernando, Emi’deki sürüş yeteneğini ve trenle yapabildiklerini gördüğünde onu yeni bir dünyaya davet ederek ikisinin de hayatını değiştiriyor.
Emi, raylar üzerinde akrobatik hareketlerini sergilerken Fernando’nun ısrarlarıyla “Denshattack” adında bir yeraltı sporuna dahil oluyor.
Bu spor ise bir isyan görevi görerek Miraido’nun katı kurallarıyla yalnızca kendi insanını ve cebi dolu olanı koruyan düzenine karşı çıkma amacıyla her türlü hareketin sergilenebildiği bir spor olarak karşımıza çıkıyor.
Uzun ama rengarenk yolculukta ise Kyushu’dan tutun Japonya’nın önde gelen şehirlerinden biri olan Tokyo ve Osaka gibi şehirlerin yanı sıra Miraido kubbelerin altındaki metropollerle isyan fitilini iyice yakan ardından Hokkaido’daki karlı dağlara kadar uzanan bir macera bizleri karşılıyor.
Tabi bu yollarda tek engeller kapalı yol tabelaları ve kırık yaylar değil, aynı zamanda oyunda ilerledikçe rakip çeteleri ve o çetelerin pis işlerini yapan asileri de devirerek onların gözünde daha iyi bir sürücü ve isyanın temsilcisi haline gelerek her birini kendi safımıza çekebiliyoruz.
Nihaî amacımız ise bariz, şirketi çökerterek insanlara özgürlüğünü yeniden kazandırmak.
BOSS SAVAŞLARI
Bir tren sürüşüyle başlayıp her türlü dev robottan, beyzbol topuna, su altı canavarından, su altı solucanına kadar oyundaki her karakter ile birkaç bölüm yarış ardından sağlam bir boss savaşı gerçekleştiriyoruz.
ÇİZGİ ROMAN TİPİ ANLATIM
Oyunun bu denli film ve anime tadında rengarenk ve kaliteli bir hikâye arka planı var, ara sahneden ziyade çizgi roman tipi diyalog bazlı anlatım tercih edilmiş ama çizimler ve karakterler o kadar renkli bu çok göze batmıyor.
Hoş, uzak doğu yapımı birçok oyunda bu tarz bir hikâye anlatım tercihi söz konusu olduğundan bunun çok da göze batan bir tercih olduğunu söyleyemeyiz.
Aksine, Denshattack’ı düşününce oyunun gerçekten de bu tarz bir sunum şekliyle çıkması gerektiğini söylemek fazlasıyla mümkün.
Oynanış hem havalı hem pratik
Temel amacımız bariz, treni olabildiğince havalı sürmek.
Sarı ve göz alıcı tren ile her türlü açıdan taklalar atarak kombolar biriktirerek şehrin dört bir yanını gezebiliyoruz. Kapalı rayların etrafından saltolar eşliğinde dolanıp bölümü çabucak bitirebiliyoruz.
Erken bitirmeyi de geçiştirme olarak düşünmeyin, oyundaki her bir takla sanki cetvel ile özel olarak ölçülmüş gibi, akıcı ve göze hitap edecek düzeyde tasarlanmış, oyunun her bir dakikası ayrı keyif veriyor.
Üstüne üstlük bu animasyon detaycılığı, oynanışı hantallaştırmak yerine çok daha havalı kılmış, bir an olsun sıkılmadan oyunun tadını çıkarabildiğiniz, havalı ve pratik bir oynanış söz konusu.
Hata yaptığınız gibi saniyesinde yeniden doğduğunuz için de oyun sizi çok yıpratmadan bölümlerde ilerleme kaydedebiliyorsunuz.
Mekanikler 2010’lardan fırlama
Anime estetiğini hızlı oynanışla birleştirmek için haritanın dört bir yanına engeller döşeyip, bu engelleri basit ve keyifli animasyonlarla aşmanızı sağlamışlar. Açıkçası oynarken ne çok zorlandım ne de çok basit kaldı.
Olması gerektiği gibi hızlıca akan, sola atlamam gerektiğinde sola, sağa zıplamam gerektiğinde sağa, drift atmam gerektiğinde drift, rayı terk etmem gerektiğinde ise dev bir zıplama yaparak tüm derdimi çözdüm ve bunları sadece birkaç tuşla yapabildim.
Kombolara gelecek olursak onlar gerçekten bu oyunun tadı, trenle havadayken sağ analoğu kullanarak bir ters takla ya da 360 derece dönüş, geri takla, 360 derece geri takla gibi çeşit çeşit akrobasi hareketini gerçekleştirebiliyoruz.
Bakınca çok basit duruyor ama oyunun gerçekçiliğini sıfıra indiriyor lakin bu kötü değil tam aksine oyunun size vermesi gereken hissiyat.
UFAK BİR EKSİ
Eksi olarak söyleyebileceğimiz tek şey sekanslar arası geçişteki animasyon hamlığının az da olsa hissedilecek düzeyde olması ve bazen siz tuşa bassanız bile sanki algılamamış gibi hissettirmesi.
Açık konuşmak gerekirse bu durum birçok arcade oyunun görünmez eksisi niteliğinde, geliştirici ekiplerin bütçesi gözetilerek düşünüldüğünde ise görünmez eksiyi çok fazla üstelemeden bir sonraki konuya geçebiliriz ki zaten öyle çok göze batan bir eksiklik değil yalnızca oyuncuyu yıpratması açısından aklımda kaldığı için not edeyim dedim.
Simülasyon olup yavan bir tat vermesindense Denshattack, arcade ama bir o kadar keyifli mekaniklere sahip. Evet, oynarken bir tren bu taklaları nasıl atabilir deyip mantığı eşeliyorsunuz ama bir an olsun sıkılmadan oynuyor oluşunuz da sır değil.
RETRO DURUŞU
Denshattack’ı bir oyuna benzetecek olsam hiç şüphesiz Subway Surfers derdim, keza onun çok daha havalı animasyonlara ve düz bir çizgiden ziyade harita şeklinde ilerleyen bir bölüme sahip olan versiyonu diyebiliriz.
2010’ların koşu temalı mobil oyunlarından fırlama gibi dursa Denshattack, aslında kendi kimliğini çok net olarak ortaya koymuş ve daha şimdiden insanların dikkatini “Trenli oyun, otobüslü oyun” gibi sıfatlar ve takma adlar ile almış, kaliteli mekanikleriyle de bu ismin hakkını oldukça retro ama havalı şekilde verebilen bir oyun.
Grafikler ve sanat dizaynı şapka çıkarttırır
Oyunun en büyük artılarından birisi hiç şüphesiz ki grafikleri. Her bir yanı sanki elle çizilmiş gibi duran, maviliklerin görkemine, trenin ve karakterlerin şık ve rengarenk tasarımına, gökyüzündeki bulutların duruşundan, rayların çıkardığı kıvılcımlara, bakışımızı çevirdiğimiz her bir noktaya bakarak bunu söyleyebiliriz.
Özellikle altı deniz üstü kapalı bir tünelden geçerken etrafın ve denizin ne kadar harika göründüğünü bir kez daha görebiliyoruz.
Bu tarz arcade oyunlarda kişiyi kendine çeken en büyük etken hiç şüphesiz sanat tasarımı oluyor ki Denshattack o konuda da zirve bir iş ortaya koymuş.
Her bölümün rengarenk dünyası var, misal az önce öve öve bitiremediğim masmavi deniz, Rikka ile kapıştığımız bölüme geldiğimizde aniden karşımıza pespembe şekilde çıkıyor, yaklaşık beş dakika sonra ise “Etraf çok mu pembe oldu?” diyerek sizi magmanın içine atarak lavlar ile uğraştırıyor, öyle de renkli ve trajikomik bir sanat dizaynı söz konusu. Ki daha dönme dolaba binip pembe denizde ilerlediğinizden bile bahsetmedim.
Gerçekten rengarenk dünyası var.
TREN ÖZELLEŞTİRME
Biraz yüzeysel bırakılmış da olsa oyunun bir garajı bulunuyor, bu garajda ise trenimizin çıkartmalarından rengine ve üzerindeki şeritlerin dağılımına kadar birkaç ince ve kalın detayı kendi göz zevkimize göre ayarlayabiliyoruz.
Açıkçası sarı rengi oyunun kimliğine öyle iyi yakışmış ki adamlar bile burayı fazlaca detaylandırmadan sırf koymak için koymuşlar gibi hissettiğimi söyleyebilirim.
Tabi yine de zevkler ve renkler tartışılmaz, isterseniz oyuna cırtlak bir lacivert tonu ya da soluk ve hafiften yeşile kaçan gri ya da krem rengi ile de devam edebilirsiniz seçim bu konuda size bırakılmış.
Renkleri bir kenara atıp çıkartmalara bakınca da evet, burada biraz daha kişisel seçenekler mevcut misal ben hesap makineli ve önünde kapıya Spider-man edasıyla yapışmış bir adamın yer aldığı çıkartmayı seçtim.
Hem oldukça iyi durdu hem de oyunun isyan temasına uyum sağlayarak şirkete sağlam bir gönderme oldu ki bana kalırsa adamların vermek istediği özgürlük tipi de tam olarak bu.
Zira fragmanlarda ya da fotoğraflarda da trenin çıkartmaları değişse de renginin değişik bir versiyonu bulunmuyor, sanırım geliştiriciler de bu oyunun asıl yıldızının sarı renkli bir tren olması konusunda hemfikir olmuşlar ki hiçbir yerde göstermemeyi seçmişler.
Açıkçası oyuna girene kadar bana bile sürpriz oldu.
Görünce de önce biraz sevindim, ardından seçeneklerin bu denli az olduğunu fark edince hayal kırıklığına uğradım.
Sesler çok iyi ama müzik öyle değil
Oyunun Japonca dublajı güzel, İngilizce alt yazılar ve Emi’nin sesinden ara sıra “Denshattack” kelimesini duymak oyunun gazını hayli arttırıyor.
MÜZİKLER ZAYIF
Öte yandan müzikler tam olarak anime ve manga hissiyatı taşıyan hızlı aksiyon sahnesi müzikleri, aslında oyundan havalı rap parçaları ve oynanışı gazlayacak detaylar beklerken, karşımıza fon müziğin arasına sıkıştırılmış birkaç diyalogla çıkması hayal kırıklığına uğratmadı değil ama bu atmosfere de bunu yakıştırmışlar.
Efekt ve karakter sesini öyle üstelemişler ki konu müziklere geldiğinde elektro gitarı ve bateriyi az biraz çalıştırıp sonra salmışlar gibi hissettim.
Dizayn seçimine saygı duyup dinleme listelerimden birini açarak oyunu deneyim ettiğim 5 saatlik sürecin 3 saatini kendi açtığım şarkılarla deneyim ettim ve oyun aklımda çok daha iyi kaldı.
Anime ve manga havası
Oyunun kimliğini en özgünleştiren şeyin bu olduğunu son bir defa daha dile getirip yavaştan incelemenin sonuna yaklaşmak istiyorum.
Grafikler ve sanat dizaynındaki anime ve manga estetiği oyunun her bir yanına yakışarak adeta kimlik ortaya koyan güzel bir estetik tercih olmuş. Oynayan oyuncuların beğenmesindeki en temel etkenlerden birini bu olarak görebiliriz.
Eski koşu oyunları gibi
Subway Surfers ve Temple Run oyunlarıyla başlayan bu android run oyunu döneminden bahsetmiştim, yalnızca sağa ve sola atladığımız ara sıra eğilip zıpladığımız oyunların gelebilecekleri son nokta olarak karşımıza Denshattack çıkmış.
Hem o yılların büyüsünü korumuş hem de oyuncunun keyifli vakitler geçirmesini ihmal etmemek ve tekdüzeleşmemek adına bir sürü animasyon ve çeşitli fikir ile oynanışı akıcı tutmuş.
2026 dünyasına iyi uyarlanan bir koşu olarak, hatta bölüm bölüm sürmesi sebebiyle çeşitlilik konusunda elini çok iyi tutan bir koşu oyunu olarak karşımıza çıkmış.
Tutku ile yapılan kaliteli bir yapım
Bir oyunu açtığınız zaman bazı şeyleri ilk bakışta anlarsınız, bunlardan ilki o oyunun tutku ile yapılmış olması, işte Denshattack, o ilk bakışta tutkunu hissettiren özgün bir yapım.
Özellikle yaz ortasında çıkması, oyunun değerini çok daha iyi kılıyor.
Ortalık sakinken ve büyük isimlerin çoğunun çıkışı için Eylül 2026 dönemi işaret ediliyorken Denshattack, yaz ortasındaki serin bir ara sıcak yapılan, açıp birkaç bölüm oynayıp ardından kapatıp, daha sonra başına tekrar oturduğumuzda ise bitirmeden kalkmayacağımız, kısa ama çok keyifli bir oyun.
Olumlu Yanlar
-Animasyon kalitesi
-Akıcılık
-Karakter tasarımları
-Boss savaşları
-Bölüm dizaynı
Olumsuz Yanlar
-Göze batan ham kısımlar
-Tren özelleştirme bölümünün kısıtlı olması
-Müzik seçimi
Denshattack, günlük olarak tren ve tramvay kullananlar için, hayal dünyalarını sonuna kadar zorlayabilecekleri güzel bir deneyim sunan, renkli ve havalı bir oyun olmuş. Denemenizi öneririm.
Emirhan Kara
Microsoft Windows platformunda incelenmiştir.
